Η Τασούλα Κονταξή, Μικρασιάτισσα στην καταγωγή, γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας. Φιλόλογος με πτυχίο από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο ίδιο τμήμα. Μαθήτευσε κοντά στην αείμνηστη ‘Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος, καθηγήτρια Λαογραφίας του ΑΠΘ, η οποία εισήγαγε την Προφορική Ιστορία στο ελληνικό Πανεπιστήμιο από τη δεκαετία του 1980. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1990, η Τασούλα Κονταξή ηχογράφησε 34 συνεντεύξεις με Μικρασιάτες πρόσφυγες πρώτης και δεύτερης γενιάς, προκειμένου να μελετήσει την εγκατάσταση των προσφύγων στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας. Το πολύτιμο αυτό υλικό παραχωρήθηκε γενναιόδωρα από την ίδια στο Αρχείο Οπτικοακουστικών Μαρτυριών του Τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας (ΙΑΚΑ) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και σήμερα αποτελεί μια σπουδαία παρακαταθήκη προφορικών μαρτυριών, για τις επόμενες γενιές.
Η Τασούλα Κονταξή υπήρξε μέρος της προϊστορίας της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Βόλου (ΟΠΙΒΟ), καθώς ήταν πρωτοπόρος ερευνήτρια της προφορικής ιστορίας. Το 2000, με το που άρχισε να διδάσκεται η προφορική ιστορία στο ΙΑΚΑ, η Τασούλα Κονταξή, ως αποσπασμένη καθηγήτρια από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο τμήμα, ξεκίνησε μια πολύ γόνιμη συνεργασία στο πλαίσιο ερευνητικής ομάδας που είχε σκοπό τη μελέτη της ιστορίας του Βόλου μέσα από προφορικές μαρτυρίες. Αυτή η πρωτοβουλία έθεσε τις βάσεις για τη συγκρότηση του αρχείου προφορικών μαρτυριών και έδωσε την πρώτη «μαγιά» για τη δημιουργία αργότερα της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Βόλου, αλλά και των συλλογών που τροφοδότησαν το Μουσείο Πόλης και του Χώρου Μνήμης της Δράκειας.
Συμμετείχε ενεργά σε αυτή τη σημαντική πρώτη φάση, κάνοντας συνεντεύξεις με καπνεργάτριες και καπνεργάτες του Ματσάγγου και συμμετέχοντας στην πρώτη ερευνητική αποστολή φοιτητών στη Δράκεια για την καταγραφή μαρτυριών σχετικά με τη μαζική εκτέλεση Δρακειωτών από τους Ναζί.
Ως μέλος της ΟΠΙΒΟ, η Τασούλα Κονταξή, συμμετέχοντας ενεργά στην έρευνα της Ομάδας για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες, υπήρξε ένα πολύτιμο κεφάλαιο: με τις γνώσεις της πάνω στην ιστορία των Μικρασιατ(ισσ)ών και τις βιωμένες εμπειρίες της έδινε πάντα απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα και προβληματισμούς και συνεισέφερε στην καλύτερη κατανόηση, ανάλυση και ερμηνεία της διαγενεακής μνήμης των Μικρασιατ(ισσ)ών, από την πρώτη γενιά (αντικείμενο της έρευνάς της) έως το σήμερα. Γενναιόδωρη, δοτική, ευγενική και πάντα συνεργάσιμη υπήρξε για όλους και όλες πηγή έμπνευσης και παράδειγμα ανιδιοτέλειας.
Η Τασούλα Κονταξή σε υπαίθρια συνέλευση της ΟΠΙΒΟ, Ιούλιος 2002.
Το υλικό των προφορικών μαρτυριών των πρώτων συνεντεύξεων για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες που παραχώρησε στο ΙΑΚΑ, αξιοποιήθηκε από την ΟΠΙΒΟ και παρουσιάστηκε σε Συνέδριο, σχετικές Ημερίδες και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Marginalia.
Η Τασούλα Κονταξή έφυγε από κοντά μας στις 7 Σεπτεμβρίου 2025, αφήνοντας πίσω της ένα ανεκπλήρωτο κενό. Θα είναι όμως πάντα παρούσα μέσα από το έργο της, το οποίο είναι ανεκτίμητο.